Open einde

Beste Camping!

Ik heb regelmatig mijn bewondering uitgesproken, voor je energie, je motivatie en je passie. Al die jaren briljante muziekjes, retecoole gigamixen en kekke graphics gedumpd, 24/7. Vaak vroeg ik me af waar je de tijd vandaan haalde, ooit zei je me dat je daar tijd voor máákte. Alsof het een keus was of zo. Maar volgens mij had het niks met kiezen, maar met je leven te maken! Het volgen van je tweede natuur. Jouw second life! Niks avatars in een digitaal dilirium vol dolende zielen... Niks chatten met wannabe 'new best friends' en een ballonetje boven je hoofd... No way.

Als een soort mond-op-mond-beademing voor muzikale digibeetjes slingerde je het ene na het andere overlevingspakket het world wide web op, daarmee een muzikale stroom levenslust door onze vains jagend. Hoezo verslavend?! Mij werd het op een bepaald moment toch steeds weer te veel. Ik hield je gewoon niet bij. Er was simpelweg niet tegenop te downloaden. Ik heb ook nog een tijdje mijn best gedaan en getracht een bijdrage te leveren en een beetje, al was het maar een héél klein beetje, in de buurt te komen van jouw productielevel. Mwoahahahaha... Och arme ziel die ik was. Laat me niet lachen!

Het is niet de eerste keer dat je een blog start en deze vervolgens genadeloos voldumpt met de mooiste parels, de geilste grooves of de grootst mogelijke meuk. (Ja laten we eerlijk wezen. Er zat af en toe ook een hoop ellende tussen. Maar dat is je vergeven ;-). Het zal ook niet de laatste keer zijn dat je daar eigenhandig de stekker uit trekt. Kill your darlings, zegt men...

Ik doe een voorspelling. Bloed kruipt waar het niet gaan kan. Nu valt het nog mee Camping, nu voel je je nog het ventje. Maar er komt een moment, dan gaat het weer borrelen. Dan stromen de bubbels via je hartkamers door je onderbuik naar de tenen. Die beginnen te jeuken en te joelen. Vervolgens stijgen de bubbels op en bereiken via de halsslagaders de grijze massa. Novacaine voor de rusteloze muzikale ziel. Shit, heb jij dat? Caisson-ziekte!! Snel, in de decompressietank Camping! Voor het te laat is. Laat daar naast jouw dj-set nou net een computer staan...

Ik eer en dank u! En ik hoop u nog een keer te zien schitteren achter de turntables. In Outghost, Westgraftdijk of het hoge Noorden. Of elders waar het leven goed is.

Met respect,
Big Man Y