Kan niet zeggen dat de jaargang Nul Negen tot op heden nou zo heel erg gul is geweest, moezika-wise. We noteerden in elk geval slechts een paar platen die ons van de sokken (c.q. uit de panties) bliezen. Echt dan he! Aan leukerdjes geen gebrek, maar ja..., leuk is ook maar leuk. We willen tollen, hollen, hijgen, stijgen, draaien, duizelen. Zoals bij de Fred Falke-riemiks van This Rhythm; die Filthy Dukes-track verkocht ons dit jaar namelijk wél een pets voor onze pannekoek. Vooral vanwege de sensationele synergie tussen FF's roomboterbieten en FD's kartelgerande refrein. Onweerstaanbaar lekker....iédereen op tilt...
Let op: de Dukes gaan uitgroeien tot een geheide festivalfavo, wat ik joe grom. Dat baseer ik niet alleen op This Rhythm, maar óók op het ondergaand geserveerde Light Skips Cross Heart: een voetzoeker met echo's van UWO en Syntax. Een bliepende en piepende flipperkast, die - mits kiezelhard gedraaid - álles en iédereen op tilt knalt.
LIGHT SKIPS CROSS HEART - FILTHY DUKES
Geen opmerkingen:
Een reactie posten