Het fenomeen Director's Cut ken ik (en u) natuurlijk van de movies; als aanduiding voor een versie van een film 'zoals de regisseur hem had willen hebben'. Dat heb ik eerlijk gezegd nooit zo goed begrepen, want als de regisseur de film zo had willen hebben, waarom heeft 'ie 'm dan niet zo gemaakt? Maar dat schijnt in het echie dus allemaal heel gecompliceerd te zijn. Eerst doet de producent er een plasje overheen en vervolgens mag ook een zogeheten test panel er nog iets van vinden. Om de vox populi te paaien, zeg maar. Hoe dan ook, inmiddels heeft het verschijnsel ook in de moezika zijn intrede gedaan. In het onderhavige geval geintroduceerd door the one and only Dusty Kid. ...go get that cut!...
Onze darling DJ voorzag zijn magische dance-epos America (flashback 1) namelijk van een Director's Cut. En dat is eigenlijk wel logisch, aangezien het origineel ontegenzegelijk filmische kwaliteiten bezit. Mede daardoor belandde de plaat vorig jaar zelfs op numero 31 in de BONA (flashback 2). Mínder logisch is de lengte van Dusty's Director's Cut; want waar ze in de film vaak veel langer duren, heeft De Kid de oorspronkelijke versie van 10 naar 5 minuten teruggebracht. Met succes, mogen we wel zeggen. America is nu directer, dwingender en veul, HEUL VEUL, dansbaarder. Dusssssssss... Go get that cut!
AMERICA (THE DIRECTOR'S CUT) - DUSTY KID
1 opmerking:
!
Een reactie posten