Zó triest en mistroostig... Striemende regen lijkt het venster te straffen omdat het nu eenmaal stil en onzichtbaar aanwezig is. De druppels zwijgen, glijden gedesillusioneerd af, strelen elkaar en smelten samen. Weg, naar de weerzin van een doelloos en vluchtig bestaan. Zo snel vergaan, zo snel... Maar wat waren ze mooi. Wat waren ze mooi.LOVER, YOU SHOULD HAVE COME OVER - JEFF BUCKLEY
Geen opmerkingen:
Een reactie posten