Hey boy, hey girl..., superstar popstar, HERE WE GO! Sorry voor deze kleine (en tevens mislukte) parafrase op de Chems, maar er is een reason to be cheerfull. Want één van mijn all time favo pop-acts heeft een nieuwe plaat uit: 'tis Ben Folds! Helaas niet meer als trio, zoals vroeger met Ben Folds Five, maar laat ik nou niet gaan lopen kruidenieren. Ben solo is óók okido. Ondergaand twee tracks van het nieuwe alboem Way to Normal (ai, middelmatige woordgrap), waar Ben's beide beste kanten aan bod komen;1) de piano-pop-maniac ('Hiroshima...')Maar of 'ie nou hard of zacht gaat, of 'ie nou de poseur of de nerd speelt (of is); het begint en het eindigt altijd met zijn griezelige gave om de luisteraar te ontwapenen met niets anders dan een liedje. Hoor maar.
2) de hartverscheurende ballade-bezorger ('Cologne')
HIROSHIMA (B-B-B-BENNY HIT IS HEAD) - BEN FOLDS
COLOGNE - BEN FOLDS
Geen opmerkingen:
Een reactie posten