Kredietcrisis of niet, het is WEEKEND! En er is momenteel geen betere plaat om dat te vieren dan de Pilooski-edit van Findlay Brown's Promised Land; niet écht van meneer de Bruin natuurlijk, want hij gapte 'm weer van Joey Smooth. Zonder dat het jatwerk werd. Brown veranderde deze house-hit uit de oertijd namelijk in een magische soulfolker (remember?)....uw tijd gaat nú in!...
En dan gaat producer P zich er ondergaand ook nog eens mee bemoeien. Weet je wat 'ie deed? Hij stuurt de van dance ontdane koffer dus doodleuk weer de dansvloer op. Niet logisch, maar ach..., logica sucks sowieso. Pilooski's prestatie is duizelingwekkend. GLOEDVOL. Hij toont aan dat 'ie tot de meest moezikale knoppendraaiers op aarde behoort; zoals de man dat hier en hier ook al deed. Wat-een-plaat: de extreem foenkie entree, het rinkelende middenrif, de akoestische epiloog..., alles is even puur en even prachtig. En voorzien van een soort innerlijke beschaving bovendien. Conclusie? Als je werkelijk zin in het weekend hebt, dan draai je deze drie maal daags. Minimaal. Uw tijd gaat nú in!
PROMISED LAND (PILOOSKI EDIT) - FINDLAY BROWN
EDIT: bij het ter perse gaan van deze olijke-vrolijke poosting had ik de boodschap van Smokio hieronder nog niet gelezen. STERKTE DAAR!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten